étrange. czyli 10 razy czarownica.

uwielbiam historie dziecięce
te trochę straszne
trochę bajkowe
nie...
baśniowe bardziej.
takie które przypominają o pochowanych w zakamarkach dziecięcych pokoi zaklęciach
kiedy mając  lat kilka schowana pod kołdrą liczyłam do 10
szeptałam czary_mary
bo tylko wtedy złe czarownice ociekały po szybie w górę
wysoko
wysoko do księżyca

dlatego pochłaniam namiętnie takie sesje jak ta w Milk'u no30 sfotografowana przez Sandrę Freij, stylizowana przez Emme MacFarlane
wraca mi wiara, w to że dziecięce głowy zawsze  pełne będą magii
i nie zapełnimy ich nigdy do końca bezpiecznymi, przyjaźnie_głupawymi, plastikowymi potworkami

Kleine Fabriek Amsterdam. czyli to co warto zapamiętać.

cały styczeń / luty to gorący okres targów na świecie.

a branża dziecięca nie jest gorsza

Amsterdam, Florencja, Paryż, Londyn, Kopenhaga, Tokio, New York...

dwa dni temu zakończyły się targi  Kleine Fabriek w Amsterdamie

i jak na każdych targach oprócz żelaznych_zawsze_obecnych pojawiły się też klimaty świeże, inspirujące i zapadające w pamięć...

Dzisiaj  moje pierwsze nominacje do „WARTE ZAPAMIĘTANIA”

Aya Naya  

http://ayanaya.dk/

za róż, który naprawdę da się lubić!

za nieskrępowaną zabawę kolorem

za wygodnie i na luzie

za słodycz a nie przesłodzenie

za szerokie spodnie pumpy w oszałamiających wzorach i kolorach

i druga nominacja 

dla Anne Claire Petit

http://www.anneclairepetit.nl/

za babcine robótki w najlepszej jakości i formie

za pobudzanie wyobraźni i zmysłów

za pasję, którą widać

ajjj rozmarzona ciepłą paletą inspirujących barw życzyłabym Wam i sobie takiego lata u nas w tym roku!

inspiracje. czyli liryka według soft gallery kids

na dziś liryczna opowieść o ubraniu
http://www.softgallery.dk/ 
sensualne historie
które same się piszą kiedy tylko je ubierasz
tajemnice zaklęte w dzianinach
a na dobranoc cicho_szeptania t-shirtowych stworów

p.s. a po południu obiecuję pierwszą część ciekawych brandów  z  KleineFabriek w Amsterdamie.

cadeaux. czyli niechciane prezenty i paranoje własne.

całość na http://sharif.st/stills/vogue-paris-cadeaux

Święcie oburzonym się kłaniam i poprawiam uśmiech pod nosem.

Sharif’owi gratuluję wywołania dyskusji na wielką skalę tak starym i banalnie prostym pomysłem.

Modelkom zazdroszczę spełnienia marzenia każdej małej damy.

Miałam może 7… może 8 lat i wykorzystywałam każdy moment nieobecności rodziców na zabawę w przebieranki. Do dziś pamiętam zapach maminego różu Bourjois (z Pewexu!), mało wygodne kozaki na obcasach, pierścionek ze złota prosto z ZSRR… no i tureckie chusty ze złotą nitką i frędzlami!

Kiedy więc czytam o erotycznym kontekście zdjęć do świątecznego wydania Vogue Paris z przerażeniem stwierdzam, że w dzieciństwie pod nieobecność rodziców uskuteczniałam codzienne orgie (z resztą nic o tym nie wiedząc).

A tak na marginesie bardziej oburza mnie fakt reklamowania kremów na zmarszczki przez 14 letnie piękności. Oburza! Ba! Dotyka nawet! Wszak moja cera nigdy taka nie będzie, choćbym zużyła w tydzień cały pojemniczek i jeszcze gratisową próbkę! No cóż… Pytanie tylko czy to problem producenta? Niecnie wykorzystanej modelki? Czy może po prostu mój? 

Na przyszłość nie wpychajmy komuś paranoi, które powstają w naszych głowach.

p.s. a to czy sesja mi się podoba jest zupełnie inną sprawą ;-)

zaczynam. czyli skutki uboczne zdenerwowania.

Dziś Polska to taki kraj, w którym czkawką zachodnią odbija się moda na modę.

Codziennie powstają nowe portale modowe i całe rzesze świeżo upieczonych redaktorów feszynowych rozpisują się skacząc z haute_couture i dolce_gabbana  na sweet_baby_dior.

Moją działką jest moda dziecięca. Od lat śledzę zachodnią (i wschodnią) prasę branżową postanowiłam więc być na bieżąco i z tym co w ojczystym moim języku napisano. Ale się nie da. Wierzcie mi, nie da się tego czytać.

Dziś do pisania o modzie dziecięcej wystarcza bycie mamą, a czasami  mam wrażenie po prostu  rządzi tym absolutny przypadek (albo ukryty reklamodawca...).

A szkoda.

Moda dziecięca to nie tylko mniejszy print z logo marki na body czy pseudo_offowy_eko_styl. To wielki przemysł. Tysiące projektantów. Dziesiątki branżowych targów. I pasja… w wielu przypadkach większa, niż przy tworzeniu mody dla dorosłych… bo wyrasta z bardzo osobistych uczuć do własnych dzieci.

a…

jako, że mamą jestem od 13 lat… ;-)

i całkiem_nie_przypadkiem modę dziecięcą od 11 tworzę…

postanowiłam pisać.

i

będzie na temat (i nie tylko)

będzie krytycznie (o zgrozo)

będzie inspirująco (mam nadzieję)

zapraszam.

paulina anna buczyńska